Άρτος & Θεάματα… (7/5/2010)

Σήμερα πηγαίνοντας σε μια εταιρεία πελάτη μου να κάνω τη δουλειά μου, μουδιασμένη & παραζαλισμένη, με ρώτησαν τι έλεγα στους μπάτσους χτες το μεσημέρι στην Πλατεία Συντάγματος μπροστά από τη γραμμή των ΜΑΤ, επειδή τυχαία με είδαν σε κάποια πλάνα στην τηλεόραση (τα δικά μου τριάντα δευτερόλεπτα διασημότητας τα έζησα με τον πιο απίθανο τρόπο).

Τι έλεγα στους μπάτσους.. Γιατί ήμουν δακρυσμένη… Από τα δακρυγόνα θα ήταν ε; Ναι, από τα δακρυγόνα ήταν βέβαια, απάντησα…

Ε, λοιπόν δεν ήταν από τα δακρυγόνα… Ήμουν δακρυσμένη και λυπημένη και οργισμένη και έκλαιγα και ένιωθα τόσο μα τόσο μόνη ανάμεσα σε χιλιάδες κόσμου… Θα μου πεις ρε παιδάκι μου, πας καλά; Συμμετείχες σε μια μεγαλειώδη πορεία, σε μια διαμαρτυρία μαζικότατη που όμοιά της χρόνια έχει να ζήσει η πόλη μας, η χώρας μας… Και.. ένιωθες μόνη; Είναι δυνατόν; Πας καλά; Κατά πρώτον, το αν πηγαίνω καλά δεν είναι τόσο βέβαιο, θα απαντούσα, κατά δεύτερον πώς ήταν δυνατόν να ΜΗ ΝΙΩΘΩ ΜΟΝΗ, να ΜΗ ΝΙΩΘΩ ΑΠΟΓΝΩΣΗ, να ΜΗ ΝΙΩΘΩ τόσο ΜΙΚΡΗ μπροστά σε τέτοιο τυφλό μίσος.

Η πορεία προχωρούσε ειρηνικά με συνθήματα κατά των πολιτικάντηδων και των παρατρεχάμενων που λεηλάτησαν τόσα χρόνια την έρμη τη χώρα μας, με την ανοχή μας. Αρκετοί διαδηλωτές έφυγαν αλλά πολύς κόσμος έμεινε συγκεντρωμένος στην πλατεία φωνάζοντας τους κλέφτες να βγουν έξω, απαιτώντας να πάνε φυλακή όπως όλοι οι εγκληματίες.

Μετά τα συμβάντα στη σκάλα της Βουλής, όταν τα ΜΑΤ δεν άφησαν τους διαδηλωτές να ανέβουν στο πάνω διάζωμα, τα ΜΑΤ κατέβηκαν στην πλατεία σχηματίζοντας γραμμή και αποτρέποντας τον κόσμο από το να προχωρήσει προς το κτίριο της Βουλής.

Κάπου εκεί τα συνθήματα άλλαξαν.
Ξεχάσαμε ΓΙΑΤΙ ήμασταν εκεί.
Ξεχάσαμε τον σκοπό της παρουσίας μας.
Είδαμε τον «εχθρό» που πάντα στέλνουν για να δούμε.
Τα δολώματα της κάθε εξουσίας.
Είδαμε τον μπάτσο, το γουρούνι, το δολοφόνο.
Εγώ πάλι είδα κάτι άλλο πίσω από τις μάσκες.
Γι’αυτό πήγα κοντά τους και προσπαθούσα …
ειλικρινά δεν ξέρω τι προσπαθούσα…
ξέρω ότι δεν είχε κανένα νόημα…
σιγά μην ξυπνούσε η δική μου φωνή τους μπάτσους ή
τους θερμόαιμους πίσω μου που δίψαγαν για αίμα και σύγκρουση,
που πουλούσαν μαγκιά και αντριλίκι…

Τα συνθήματα πια, ήταν του τύπου «ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε», «τι με κοιτάς έτσι», «θα σε γαμήσω»… Και όντως έπεσε πολύ γαμήσι χτες στο Σύνταγμα… Του γαμήσαμε ό,τι είχε και δεν είχε… Γυρίσαμε μια από τις πιο διαστροφικές τσόντες της ιστορίας των τελευταίων χρόνων…

Πήραμε μια ευκαιρία που είχαμε να βροντοφωνάξουμε την απέχθειά μας προς τα αχυρένια φερέφωνα που ψηφίζαμε τόσα χρόνια και την κομματιάσαμε, σαν την αξιοπρέπειά μας. Η πλατεία έγινε Κολοσσαίο… Μια μεγάλη αρένα όπου ιδρωμένοι μονομάχοι, μαστουρωμένοι από την οργή & τον τρόμο συνάμα, αποδείκνυαν ο ένας στον άλλο (και όχι μόνο) το μέγεθος της ηλιθιότητας που μπορεί να επιδείξει το ανθρωποειδές…

Οργισμένοι έσπαγαν οι μεν βιτρίνες, καθίσματα και παγκάκια, οι δε τον τσαμπουκά μας… Χάος… Εγώ στη μέση της πλατείας παρακολουθούσα κλαίγοντας από τα δακρυγόνα και τη μοναξιά μου…

Και τότε είδα η ανεμοπαρμένη κάτι να σχηματίζεται μπροστά μου μες τους καπνούς των δακρυγόνων… Ένας κυριούλης, κρυφοκοίταγε πίσω από τα παντζούρια της Βουλής, χαμογελώντας ευχαριστημένος, σήκωσε το δάχτυλο και είπε «Άστους να ζήσουν λίγο ακόμα… Τους χρειαζόμαστε τους ηλίθιους»…

ΑΡΤΟ & ΘΕΑΜΑΤΑ χαρίσαμε στην εξουσία, με τέτοια άνεση, με τόση ευκολία… Για άλλη μια φορά το παιχνιδάκι παίξαμε, πιόνια γίναμε ακόμα και την ώρα που νομίζαμε ότι αντιδρούμε…

Πόσο σημαντικός γίνεσαι όταν ασκείς την κριτική σου στο γαμημένο το κάθισμα… Πολύ σε ενοχλούσε τόσο καιρό… Θα το σπάσεις το ρημάδι για να μάθει να σε στραβοκοιτάει. Και αυτή η βιτρίνα τι παλιόρουχα έχει; Πάει κι αυτή… Αμ τα κρυστάλλινα πάνελ; Ρε, είναι δυνατόν να έχουν τέτοια βρωμιά πάνω… Πρέπει να τους αναγκάσουμε σε αλλαγή διακόσμησης…

Πίσω στη Σταδίου, δολοφόνοι αλλάζανε τον κόσμο τριων οικογενειών… Ο θάνατος μυρίζει κόκκινο… & μαύρο… & πολύ μοναξιά…

Σιωπή…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: