ΕΓΩ λοιπόν ΞΕΡΩ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΑΥΡΙΟ… (4/5/2010)

Εγώ λοιπόν δεν είμαι εργαζόμενη. Δεν εργάζομαι ούτε στο δημόσιο ούτε στον ιδιωτικό τομέα. Δεν περιμένω στο τέλος του μήνα το μισθό μου από κανένα. Αντίθετα, περιμένω στο τέλος του μήνα από τους πελάτες μου να με πληρώσουν για τις υπηρεσίες που τους παρείχα και τα εμπορεύματα που τους πούλησα, για να πληρώσω εγώ τους μισθούς που οφείλω. Είμαι εργοδότης, από τα 24 μου χρόνια χωρίς να έχω παραλάβει οτιδήποτε έτοιμο από τους γονείς μου. Κοιτάω γύρω μου και ό,τι βλέπω το έχω αγοράσει με κομμάτια από την σάρκα μου, από τη ζωή μου, από το χρόνο που έκλεψα από τα παιδιά μου… Αρκετοί άνθρωποι έχουν δουλέψει για μένα κι εγώ έχω προσπαθήσει να έχω υγιείς αναπτυσσόμενες εταιρείες που να παρέχουν δουλειά σε αυτούς και κέρδος σε μένα.

Έχω δουλέψει πιο σκληρά από κάθε εργαζόμενό μου όλα αυτά τα χρόνια. ‘Ημουν έγκυος και εργαζόμουν 15 ώρες, ήμουν άρρωστη αλλά ήμουν στο πόδι με σαράντα πυρετό, είχα προσωπικά προβλήματα, έκλαιγα, κοπανιόμουν στους τοίχους αλλά εγώ στις επάλξεις πάλευα καθημερινά. Εγώ, η μικροεπιχειρηματίας δεν είχα δικαίωμα να μην είμαι καλά, διότι από μένα κρινόταν το μέλλον της επιχειρησούλας μου, το μέλλον της μονογονεϊκής μου οικογένειας. Από τα «χέρια» μου παρέλασαν πολλοί εργαζόμενοι, κάποιοι τίμησαν το μαγαζί που δούλευαν γιατί είναι και «μαγαζάκι-γωνία», οι περισσότεροι ούτε να το χέσουν, αντιμετώπισαν τη δουλειά σα να ήταν στο δημόσιο. Με έκαναν να αισθάνομαι και ευγνωμοσύνη που μου παραχωρούσαν την κωλάρα τους στην καρέκλα επί οκταώρου βάσεως.

Η δουλειά μου είναι τεχνοκρατική, απαιτεί γνώση, εξειδίκευση, μεράκι, μελέτη, κέφι, οργανωτικό μυαλό, αναλυτική σκέψη… Τα τελευταία χρόνια σιχτιρίζω την ώρα και τη στιγμή που είχα την έμπνευση να ασχοληθώ με αυτήν και δεν άνοιξα μια μπουτίκ να πουλάω δονητές και λιπαντικά… ειδικά τώρα τα λιπαντικά θα είχαν τεράστια ζήτηση. Έψαχνα νέους ανθρώπους να δουλέψουν μαζί μου αλλά φευ! κάθε προσπάθεια απέβαινε άκαρπη, διότι κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να εργαστεί. Όλοι βγαίνουν από τις βοϊδοσχολές που εμείς οι γονείς πληρώνουμε νομίζοντας ότι μίνιμουμ θα γίνουν senior developers στη Μicrosoft με τη μία.

Τελικά, κατέληξα ότι η ανεργία είναι πλασματική, ότι τα Ελληναράκια δεν γουστάρουν τη δουλειά και οι καφετέριες είναι γεμάτες νεαρά όντα που το μόνο που έχουν να κάνουν σε αυτή τη ζωή είναι να τρώνε τους μισθούς του μπαμπά και τη σύνταξη της γιαγιάς. Και ακόμα το πιστεύω… Πόσες φορές έχω μιλήσει με συναδέλφους ιδιοκτήτες εταιρειών και όλοι έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα πιτσιρίκια πάσχουν από νοητική μυωπία ή κάτι ανάλογο. Πιτσιρίκια; χμ… 25 ετών πιτσιρίκια ε; Αν θυμάμαι καλά, στα 25 μου είχα εταιρεία, ήμουν παντρεμένη και έγκυος το πρώτο μου παιδί. Τώρα, θα μου πεις επειδή εσύ είσαι μαλάκας και προβληματική αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ακολουθούν τον ολέθριο δρόμο της δουλείας και τα σύγχρονα παλικάρια; Άλλη κουβέντα αυτή… μην ανοίγουμε αυτό το μέτωπο…

Eκ προοιμίου λοιπόν, ανήκω σε άλλο στρατόπεδο. Επειδή είμαι μαλάκας, χρόνια τώρα δηλώνω τα πάντα (ναι ναι τώρα είναι η ώρα της μούντζας το ξέρω), δεν ιδρώνει το αυτάκι μου στην φορολόγηση των εταιρειών και τα συναφή μέτρα, διότι ούτως ή άλλως πληρώνω χρόνια τώρα και έχω συνηθίσει. Κανένας δεν θα μου κόψει το μισθό, κανένας δεν θα μου πάρει τα επιδόματα αντίθετα κάποια μέτρα θα μου λύσουν τα χέρια διότι θα μου είναι πιο εύκολο να απολύσω εργαζόμενους (τους τελευταίους, που δεν έχω ήδη απολύσει λόγω αναδουλειάς).

Ομως, ξέρω και βλέπω και κατανοώ τα ακόλουθα: Το ΔΝΤ μόνο στόχο έχει να βοηθήσει στην αποπληρωμή κάποιων χρεών των πιστωτών μας. Αυτή η υφεσιακή πολιτική θα οδηγήσει ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ σε κατάρρευση. Ως χώρα δεν παράγουμε τίποτα πλέον, ήταν πολύ συντονισμένο το σχέδιο απομάκρυνσης ή μάλλον εκδίωξης όλων των παραγωγικών μονάδων στα Βαλκάνια και την Τουρκία, δεν δίνουμε κίνητρα για καμία επένδυση, ανακυκλώνουμε δανεικό χρήμα επί πολλά χρόνια παρέχοντας ο ένας στον άλλο υπηρεσίες & πουλώντας εμπορεύματα που κατά βάση εισάγουμε από το εξωτερικό, στέλνοντας έξω πολύτιμο δανεικό συνάλλαγμα. Όλη η αγορά θα επηρεαστεί από τις περικοπές των δαπανών του δημοσίου (άραγε θα περικοπούν οι δαπάνες ή οι μίζες), από τις μειώσεις των μισθών και των συντάξεων, από το μούδιασμα των υπερδανεισμένων υπερκαταναλωτών που θα ανακόψουν την τρελλή σαββατιάτικη κάθοδό τους στην Ερμού και στα πέριξ.

Οι πρώτοι που θα πονέσουν είναι οι μικροεπιχειρηματίες που σέρνονται ούτως ή άλλως από πέρσι (μάλλον από το καλοκαίρι του 2008), προσπαθώντας να σώσουν τις επιχειρήσεις τους αλλά που είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο να αντέξουν. Οι νέοι άνεργοι δεν θα είναι οι νεολαίοι των 25 χρόνων που βγαίνουν σα φουσκωμένα παγώνια διεκδικώντας με καινοδοξία τη θέση τους στον ήλιο αλλά οι άνθρωποι της δικής μου σειράς με οικογένειες, παιδιά και υποχρεώσεις που πλέον σφίγγουν τα δόντια όταν τους ρωτάς «Πώς τα βλέπεις;» και σου απαντάνε «Αντέχω, αλλά δεν ξέρω για πόσο ακόμα». Και άντε ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ να βρουν δουλειά…

Αύριο λοιπόν θα είμαι μαζί με τους δημόσιους υπαλλήλους που καθόλου δε γουστάρω, με τους ιδιωτικούς (όσοι θα είναι, γιατί αυτοί ακόμα νομίζουν ότι τη γλύτωσαν), με τους συνταξιούχους, με τους συνδικαλιστές (που ούτε να τους χέσω), με όλους όσους μπορεί να με στραβοκοιτάξουν αν πω ότι έχω δική μου επιχείρηση. Θα είμαι εκεί μαζί τους να φωνάξω ένα απλό πραγματάκι που στ’ αρχίδια μου αν είναι χρωματισμένο από κάποιους, εγώ δεν ανήκω πουθενά, δεν πιστεύω σε κανένα προβατοκόμμα, σε κανέναν πούστη απατεώνα… Ανήκω στην πάρτη μου και στα παιδιά μου…

ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ – ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΑ ΑΥΤΙΑ

Advertisements

4 thoughts on “ΕΓΩ λοιπόν ΞΕΡΩ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΑΥΡΙΟ… (4/5/2010)

  1. Πάντα υποστήριζα ότι υπάρχει ανάγκη οριοθέτησης των Εννοιών , γιατί η κατάσταση έχει φτάσει σε εφιαλτικό σημείο . ΄Αλλοι αυτοπροσδιορίζονται «συνδικαλιστές» , ενώ είναι απλά εαυτούληδες, άλλοι «αριστεροί» ενώ καμιμά σχέση δεν έχουν μ’ εκείνους που παλεύουν για το συμφέρον του ευρύτερου Κοινωνικού Συνόλου, άλλοι δηλώνουν Ιδεολόγοι , ενώ απλά καπηλεύονται τις Ιδεολογίες , άλλοι μας δήλωσαν ότι σφοδρή τους επιθυμία ήταν να αφοσιωθούν για τη σωτηρία του Τόπου , ενώ στην πραγματικότητα σφετερίστηκαν την Εξουσία και αντί να φέρουν «Αλλαγή» , » Εκσυγχρονισμό» , » Επανίδρυση» , συσσώρευσαν Διάλυση , Διαφθορά , Χρεωκοπία , και πέτυχαν την απόλυτη Πολιτική Νάρκωση .Μας έστειλαν άλλους στη Χώρα της Κίρκης , άλλους στη Χώρα των Λωτοφάγων και άλλους στο Νησί των Σειρήνων και πουθενά , κανείς πια μυαλό για » Ιθάκη» . Μέσα σε όλα τούτα επέβαλαν ανατροπή Αξιών : Η Αξία θεωρείται απαξία , η απαξία (κουμπάροι,κολλητοί, «ημέτεροι» , λαμόγια , άσχετοι ) χαρακτηρίζεται αξία και επιβραβεύεται !!!
    Να είσαι πάντα καλά . Αγωνίζομαι , άρα υπάρχω .

    • Συμμερίζομαι την αγωνία σου και συμφωνώ ότι η κατάσταση είναι εφιαλτική. Ψάχνω άκρη, λύση, ελπίδα και συνέχεια κουτουλάω σε τοίχους. Τη μια μέρα είμαι απογοητευμένη την άλλη μέρα αχνοφέγγει κάτι… Παλινδρομώ, φοβάμαι, θυμώνω, εξεγείρομαι, αναρωτιέμαι… Αλλά δεν κοιμάμαι… Ίσως είναι μια αρχή.

  2. Παράθεμα: You sexy religious thing. « Κεραμιδόγατοι on ice.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: