Ζητείται επειγόντως γαμβρός

Τα απογεύματα της Κυριακής στη Χίο όταν καλοκαίριαζε, κατεβαίναμε στην προκυμαία για τη «βόρτα».  Στολισμένες σα φρεγάτες οι γυναίκες, γραβατωμένοι οι άντρες, με φουστανάκια ροζ τα κοριτσάκια, τα αγοράκια με κοντά παντελόνια με τσάκιση κατέβαιναν παρέες παρέες στην προκυμαία (το λιμάνι) για να καθίσουν στα ζαχαροπλαστεία και στις καφετέριες που μόλις είχαν αρχίσει να ξεφυτρώνουν.

Οι σοκολατίνες και οι νουγκατίνες έδιναν και έπαιρναν, απλώνονταν οι ποικιλίες στα τραπέζια και όλο το λιμάνι μύριζε ούζο αρωματισμένο με μαστίχα και ελληνικό καφέ ψημένο με μεράκι.

Αφού οι κύριοι έπαιρναν τη θέση τους στα μαγαζιά, οι δεσποινίδες συνοδευόμενες από τις θειές, τις μητέρες, τις γιαγιάδες σηκωνόντουσαν για να κάνουν τη βόρτα τους. Τι πλάκα που είχε ρε γαμώτη μου! Κύματα κύματα το πολύχρωμο πλήθος ανεβοκατέβαινε την προκυμαία, πάνω κάτω, πάνω κάτω… Περπατούσαν αργά, τελετουργικά, πιασμένες αγκαζέ, καμαρώνοντας και κουσκουσεύοντας τις μπροστινές, τις διπλανές και τις παραδιπλανές ενώ το μάτι προσεκτικά κρυμένο πίσω από τα μαλλιά, έκοβε κίνηση επιδέξια για ενδιαφέροντες νεανίες. Πάνω κάτω, πάνω κάτω…

Μόλις έφταναν στο σημείο που ξανάρχιζε η κίνηση (διότι εννοείται ότι η προκυμαία έκλεινε από την τροχαία, για να πραγματοποιείται η βόρτα), έκαναν επιτόπια στροφή και άντε ξανά μανά μέχρι να το άλλο τέρμα. Μεταβολή και άντε πάλι… πάνω κάτω, πάνω κάτω… Κάποια στιγμή έλεγε η μάνα στην κόρη «Για δε μαρή, δεν αντέω άλλο το σούρτα πάνω, σούρτα κάτω, πα α κάτσω εκεί δα με τον κύρη σου, μην φύεις κακομοίρα μου από τη θειά σου, θα στον φάω τον γαρδαλίγκο». Και η κόρη φανερά υποταγμένη στη θέληση της μάνας και του κύρη γέλαγε κάτω από τους ταφτάδες της, γιατί πλέον μπορούσε να χαρεί με την ησυχία της τη θέα των ομορφάντρηδων που σουλάτσαραν κι αυτοί πάνω κάτω, πάνω κάτω…

Τα χρόνια πέρασαν, το νυφοπάζαρο άλλαξε μορφή όμως η νύφη εξακολουθεί να ζητά επειγόντως γαμβρό διότι είναι και στα ντουζένια της και ποιος θα τηνε πάρει. Τέσσερις αρραβώνες και τρεις λόγους διέλυσε η αχαϊρευτη και ακόμα να βρει γαμβρό της προκοπής…

Χρόνια πολλά ψάχνει η δεσποινίς. Ακόμα φοράει το ρούχο της το Κυριακάτικο και κατεβαίνει στην προκυμαία μόνο που το χρώμα είναι ξεθωριασμένο από τον ήλιο, η τσάκιση δεν κάθεται σωστά από την πολυκαιρία  και η προίκα έχει κατασπαραχθεί από τους αρραβωνιάρηδες.

Της τάξανε, της τάξανε, της τάξανε… Τι βασίλισσα θα την έκαναν, τι στα καλύτερα σαλόνια θα σύχναζε, τι η καλύτερη του χωριού θα ήταν… Κι αυτή η σουρτούκω, τους πίστευε και έδινε, έδινε, έδινεΑμαχητί παραδόθηκε η άμωμος στον πάσα ένα που της έταζε τις βόρτες της και τις κορδέλες της. Άνοιξε τα σεντούκια της προίκας και άφησε τους αρραβωνιάρηδες να πουλήσουν τα κουβερλί στη λαϊκη για δυο παράδες την οκά.

Μια Κυριακή η παραλίγον νύφη κατέβηκε στην προκυμαία στολισμένη, παρφουμαρισμένη και καμαρωτή, πασαλλειμένη με στόκους πέντε εκατοστών για να καλύψει τις ρυτίδες και την πήραν με τις ντομάτες τα χαμίνια του λιμανιού. Κοκκαλωμένη παρακολουθούσε, απορημένη κοιτούσε γύρω γύρω, χαμένη έψαχνε μια ματιά κατανόησης…

Τα χαμίνια έστησαν τρελό χορό γύρω της ουρλιάζοντας «Κοίτα ρε μούτρα που θέλουν και γαμπρό!» και την έσπρωχναν και την περιγελούσαν. Τρέχαν στα μούτρα της τα κλάμματα, λιώσαν τα μολύβια και τα αιλάινερς και προσπαθούσε να φύγει από τον στενό κλοιό. Κανένας δε βοηθούσε. Οι κύρηδες, οι μανάδες και οι νύφες συνέχισαν να τρώνε τις νουγκατίνες και σχολίαζαν το καινούριο πλοίο που έμπαινε στο λιμάνι καμαρωτό.

Ένα χαμίνι άρχιζε να σφυρίζει:

φιρουλί φιρουλά έχασες την ευκαιρία κυρά,

φιρουλί φιρουλό δεν μπορείς να βρεί γαμπρό,

φιρουλί φιρουλέ πού’ναι η προίκα σου καλέ,

φιρουλό φιρουλί τα ξόδεψες σε πατσουλί,

φιρουλί φιρουλάκι δώσε πίσω το τζιπάκι,

φιρουλί φιρουλάκι θα είσαι ένα ζητιανάκι,

φιρουλί φιρουλί πάνε όλοι οι γαμπροί…

Advertisements

8 thoughts on “Ζητείται επειγόντως γαμβρός

  1. Είναι μυθοπλασαία η τύχη της μεγαλοκοπέλας ή αποτελεί γνωστό περοστατικό?Στενοχωρήθηκα….αλήθεια…..

    • Είναι αληθινό περιστατικό (χωρίς τις ντομάτες όμως)…
      Και συνδέθηκε αυτόματα με όλα όσα συμβαίνουν αυτόν τον καιρό στη χώρα μας…

  2. Εικόνες από παλιά θυμήθηκα κι εγώ, καθώς σκεφτόμουν την καημένη την Ελλαδίτσα που σουλατσάρει πάνω κάτω στις αγορές του κόσμου ψάχνοντας να βρει γαμβρό αλλά φευ! Κανείς δεν θα την προτιμήσει. Πάνε τα προικιά, πάει η ομορφάδα…

  3. Πολυ πολύ ομορφο και πολύ μα πολυ αληθινό. Το περίφημο νυφοπάζαρο της επαρχίας, οι αγωνίες των κοριτσιών και των γονιών τους να αποκατασταθούν, ο φοβερός μικρόκοσμος της παραλίας, οι ασημαντες αναζητήσεις…κι ύστερα ο καημός, η έγνοια, η σκοτεινή ελπίδα,η ανήκουστη αλήθεια…. Εικόνες της ελληνικής πραγματικότητας που ενδεχομένως δεν έχουν χαθεί. Το θέαμα λογικά επαναλαμβάνεται , προφανώς σε ευρύτερη διαδρομή από αυτήν της παραλίας κι εχει ακριβώς την ίδια κατάληξη. Μπορεί να λείπουν τα χαμίνια, αλλά υπάρχουν πάντα οι κακοπροαίρετοι που σπευδουν με αναίδεια να ισοπεδώσουν ζωές που δεν ζύγισαν σωστά τη ζωή τους..

  4. Τα κατάφερες πρωί – πρωί να με γυρίσεις μια γενιά πίσω στο χρόνο… Πολύ όμορφο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: