Πολύ πικρός ο καφές σου…

Έχω μια φίλη κολώνα στέρεη. Χρόνια τώρα την παρακολουθώ να αντέχει, να αντέχει… Ο άντρας της δε δουλεύει, πού και πού βρίσκει κάνα νυχτοκάματο σε μπουζουκομάγαζα. Είναι βλέπεις και άχρηστος ο χοντροπατατόμαγκας. Δεν ξέρει να κάνει καμιά δουλειά. Είχε ένα μαγαζί, καφενείο να το πεις, καφετέρια δεν το λες που παίζανε φρουτάκια και λοιπά τυχερά παίγνια διάφοροι του ιδίου φυράματος. Έκλεισε το μαγαζί, έμειναν χρέη οκάδες, άντε να τα βολέψουν… Είχε μπλέξει ο χαζός με κάτι επιτήδειους και του ρούφηξαν το μεδούλι.

Τρέχα κυρά Ντίνα, να ξεμπλέξεις τον χοντροπατάτα… Να πας στο ΤΕΒΕ, στο ΙΚΑ, στην εφορία, στον ιδιοκτήτη του μαγαζιού, στους προμηθευτές… Διακανονισμοί και τόκοι επί τόκων, στημένη στον τοίχο η κυρά Ντίνα να προσπαθεί να τα βγάλει πέρα.

Δουλεύει σε λογιστήριο η κυρά Ντίνα και καλύπτει τρεις θέσεις. Ξυπνάει από τις έξι το πρωί και γυρνάει σπίτι της στις δέκα το βράδυ. Κάνει υπερωρίες η κυρά Ντίνα μπας και συμπληρώσει το μισθό της και καταφέρει να τα βγάλει πέρα. Όταν γυρνάει στο σπίτι, ένα με το χώμα είναι αλλά ευτυχώς το σπίτι που πήρε για προίκα στον χοντροπατάτα είναι στο 7ο όροφο οπότε το χώμα είναι μακρυά και καταφέρνει να το ξεχάσει για λίγο.

Έτσι, παίρνει δύναμη να συνεχίσει: να διαβάσει τα παιδιά, να μαγειρέψει, να ψευτοκαθαρίσει και στο τέλος να πέσει για ύπνο στις τρεις το πρωί για να ξυπνήσει σε τρεις ώρες… Κυριακή δεν ξεκουράζεται η κυρά Ντίνα, έχει να κάνει δουλειές στο σπίτι της, να ξεσκονίσει, να σφουγγαρίσει, να σιδερώσει, να βάλει πλυντήρια, να αγκαλιάσει τα δυο κορίτσια της. Σάββατο δεν ξεκουράζεται η κυρά Ντίνα δουλεύει υπερωρίες να μαζέψει επιπλέον λεφτά, έχει να πάει και σούπερ μάρκετ…

Όταν πήγαινα στο σπίτι τους για καφέ, μου την έδινε στο μυαλό η στάση του κυρ-Αποστόλη: καθόταν στον καναπέ, άπλωνε την κοιλάρα του και φώναζε Ντινούλα φέρε μου νερό, Νίκη (η μια κόρη) φέρε μου καρπούζι, Αφροδίτη (η άλλη κόρη) λερώθηκε το τραπέζι έλα να το καθαρίσεις. Βέβαια, να μου πεις… το να σηκωθεί για να κάνει ο ίδιος καμιά δουλειά ήταν ολόκληρη διαδικασία, πώς να σηκωθεί πάνω το βόδι το δίποδο…

Στο μπαλκόνι τα εργαλεία αδυνατίσματος που έχουν επιστρατευθεί κατά καιρούς το ένα πάνω στο άλλο στοιβαγμένα και αχρησιμοποίητα: ο διάδρομος, το ποδήλατο, η συσκευή που τραντάζει τον κώλο και τα μπούτια και διαλύει την κυτταρίτιδα, τα βαράκια… Στο σαλόνι τα εργαλεία διασκέδασής του γιατί έχει πέσει και σε κατάθλιψη πλέον: η εξηντάρα τηλεόραση, ο ψηφιακός αποκωδικοποιητής, το dvd εγγραφής με σκληρό για τους ποδοσφαιρικούς αγώνες… Στο υπόγειο ο καταψύκτης για να συντηρούνται τα τρόφιμα που κουβαλούν από το χωριό.

Ο,τι μπορούν κάνουν οι γονείς της κυρά Ντίνας για να τσοντάρουν και να βοηθήσουν την κατάσταση: κρέατα, πατάτες, ζαρζαβατικά και λεφτά ακόμα κάθε φορά που η δόση του στεγαστικού δεν πληρώνεται. Γιατί τα χρέη είναι πολλά στο σπιτικό της κυρά Ντίνας… γιατί αφού δεν μπαίνει δεύτερος μισθός στο σπίτι, δανειζόντουσαν από κάρτες μετρητά, έπαιρναν δάνεια το ένα μετά το άλλο… Τους έπνιξαν οι τόκοι, να ανασάνουν δεν μπορούν, κομμένο το τηλέφωνο τις περισσότερες μέρες, αλλά η δορυφορική δορυφορική… Αααα όλα κι όλα δεν θα χάσουμε και τους αγώνες!!! Διακοπές δεν έχουν πάει ποτέ και δεν προβλέπεται να πάνε, μέχρι το χωριό να φορτώσουν προμήθειες και πίσω πάλι.

Κάθε φορά που τη ρωτάω «γιατί δεν τον χωρίζεις ρε Ντίνα; Τι τον κάνεις τον άχρηστο; Αγάπη είναι αυτό; Δεν σε καταλαβαίνω…» η φίλη μου σκύβει το κεφάλι και μου λέει «Αυτός είναι ο πατέρας των παιδιών μου, δεν μπορώ να τον αφήσω, τι θ’ απογίνει;»

Σταμάτησα να πηγαίνω για καφέ στο σπίτι της κυρά Ντίνας… Πολύ πικρός μου πέφτει

Advertisements

6 thoughts on “Πολύ πικρός ο καφές σου…

  1. Amelie, θα μπορούσε να σου έλεγε επίσης και σαν απάντηση, «πάρε τα μάτια μου να τον δείς..» μια φράση που την λένε συχνά και άντρες και γυναίκες.
    Η φίλη σου δεν είναι κουτή ούτε κορόιδο όπως ίσως πιστεύεις που ανέχεται όσα λές.
    Σίγουρα βλέπει και γνωρίζει (πάντα υποθετικά) πράγματα που ένας τρίτος δεν μπορεί να ξέρει η να δεί. Μην της στερείς την παρέα σου, μπορεί να είναι άδικο και να την έχει ανάγκη. Όσο πικρός και να ‘ναι ο καφές, πήγαινε κάπου κάπου..

    • Ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα, πολλές φορές υπαγορεύεται από την όποια ανάγκη μας… Καταλαβαίνω τι λες αλλά δεν να πιστεύω ότι κάποιες γυναίκες (και άντρες) στα πλαίσια των σχέσεών τους και των οικογενειών τους, τουλάχιστον, πρέπει να πάψουν να φορτώνονται σταυρούς και αντ’ αυτού να διεκδικήσουν τη ζωή που τους ανήκει…

  2. Αγαπητή μου φίλη, πολύ ζωντανό… γλαφυρό το σκηνικό που μας περιγράφεις κ αυθόρμητη η συμπάθεια όλων μας υπέρ της φιλενάδας σου ασυζητητί…, αλλά θα σου το χαλάσω λιγάκι…
    Το σκηνικό αυτό λοιπόν, η όλη κατάσταση δεν έχει να κάνει με τον συγκεκριμένο άνθρωπο ή τους ανθρώπους και μάλιστα δεν είναι καθόλου σπάνια… Οι οικογένειες, τα νοικοκυριά που αντιμετωπίζουν αντίστοιχα προβλήματα αυξάνονται ραγδαία και μπορεί σύντομα να αποτελούν πλειοψηφία… όσο και αν σου φαίνεται αδιανόητο…
    Η ραγδαία παρακμή των θεσμών, της οικογένειας, της εργασίας, της εκπαίδευσης, του «κοινωνικού κεφαλαίου».. λίγο ως πολύ όλων των θεσμών της κοινωνικής ζωής και κυρίως η παρακμή της «μητέρας» όλων των θεσμών (δυστυχώς αποτελεί τον ισχυρότερο θεσμό της εποχής), του χρήματος, δημιουργούν ένα υπόβαθρο ζωής την οποία όπως και να προσπαθήσει να ζήσει ο άνθρωπος της εποχής μας είναι μονά-ζυγά χαμένος.
    Είναι κοινός τόπος πλέον ότι όλοι μας είμαστε με την θέληση ή χωρίς την θέληση μας υπερχρεωμένοι, είναι αδύνατον να ξεχρεώσουμε, είμαστε συνολικά… άτομα, οικογένειες, μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μεγάλες επιχειρήσεις, ολόκληρη η κοινωνία, τα κράτη και ο πλανήτης σύγχρονοι δούλοι… σκλάβοι ενός τεχνητού χρέους που κανείς δεν αντιλαμβάνεται ποιος ακριβώς είναι ο δανειστής… στην πραγματικότητα ο απόλυτος εξουσιαστής της ανθρωπότητας.
    Κατά την άποψη μου πρέπει να αρχίσουμε να βγαίνουμε λίγο από τον μικρόκοσμο μας και να αρχίσουμε να «κοιτάμε» πολλά επίπεδα βαθύτερα στο μυστήριο της ζωής και της κοινωνίας… πρέπει να επιμορφωθούμε, να αφυπνισθούμε και να ενωθούμε ως (ανθρώπινο) είδος με όπλο την νέα συλλογική γνώση και την συλλογική δράση.
    Έτσι όπως είμαστε αυτή την εποχή, δεν υπάρχει καμία «σωστή» απόφαση για να διορθώσουμε τη ζωή μας σε ατομικό επίπεδο… Ότι και να κάνει η φίλη σου, εσύ ή εγώ, είμαστε χαμένοι από χέρι…και νομίζω αυτό είναι ολοφάνερο!..
    Μόνο όλοι μαζί μπορούμε να αλλάξουμε…
    Και δεν χρειάζεται καν να το κάνουμε με την βία… υπάρχουν τρόποι…
    Φαντάζομαι δεν χρειάζεται να παραθέσω τα γνωστά links με τις γνωστές πηγές μου… 😉

    Εύχομαι να βρούμε και να έχουμε δύναμη, καθαρό μυαλό, σιδερένια θέληση, πίστη και αυτοπεποίθηση… και όλα τα δεινά θα ανατραπούν!!!

    • Φώτη, καθόλου δεν μου το χαλάς, το αντίθετο θα έλεγα… Περιγράφω καταστάσεις καθημερινές για να σκεφτούμε όλοι μαζί λίγο παραπέρα… λιιιιιιιιιγάκι παραπέρα… Βέβαια, είναι πάμπολλες οι φορές που αμφιβάλλω αν τελικά θα μπορέσουμε… αλλά οψόμεθα
      😉

  3. ΓΡΙΦΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΙ ΑΛΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ,ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ,ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΣΕΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΥΛΙΚΟΥ….
    ΑΛΛΑ ΕΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ,ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ….
    ΑΡΧΙΖΕΙΣ ΚΑΙ ΓΙΝΕΣΑΙ ΣΥΝΗΘΕΙΑ,ΓΛΥΚΙΑ ΒΕΒΑΙΑ….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: