Lux Aeterna & Σκόρπια Πλήκτρα…

Vodpod videos no longer available.

more about «Lux Aeterna & Σκόρπια Πλήκτρα…«, posted with vodpod
Άνθρωποι μονάχοι…

πέφτεις πάνω τους καμιά φορά

τους ρωτάς πώς είναι η ψυχή τους

και σου απαντούν μαύρη…

και ακούς ένα χαμόγελο να απλώνεται στη φωνή τους, τρίζοντας…

Άνθρωποι μονάχοι…

που φωνάζουν στο σκοτάδι, αλυχτώντας κατά τη μεριά του φεγγαριού

σαν τους λύκους, στην ερημιά

Άνθρωποι μονάχοι

δεν ξέρω πώς αλλιώς να τους πω

δεν θέλουν τη συντροφιά σου

δεν θέλουν την ανάσα σου

δεν ξέρουν πώς

να τη ζητήσουν

Στη γωνιά, κοιτούν

αποκαϊδια και χαμογελούν

αυτάρεσκα λες

Αλλά… πόσος πόνος, θλίψη, οργή…

Κι εγώ πονάω και κλαίω καμιά φορά

όταν σκέφτομαι τους μοναχικούς λύκους

στις ερημιές να τρέχουν

ψάχνοντας, στο σκοτάδι

Advertisements

8 thoughts on “Lux Aeterna & Σκόρπια Πλήκτρα…

  1. Κακοί μοναχικοί λύκοι…και μόνοι και στο μικροσκόπιο…
    Το λάθος τους είναι οτι εμφανίζονται καμιά φορά στον πολιτισμό που δεν γνωρίζουν και πανικοβάλλονται απ’ τα φώτα…και τότε δαγκώνουν και μετά κρίνονται…
    Απ’ τους κοινωνικούς…τους όχι μόνους…με τις καθάριες ψυχές, τους χωρίς αποκαΐδια στη ζωή τους και χωρίς πληγές στο σώμα τους…τους χωρίς λάθη και πάθη…
    Είναι μεγάλο λάθος τους να εμφανίζονται…και λάθος τους να προσπαθούν να έρθουν κοντά στους «καλούς»…γιατί θα γίνουν στόχος απ’ τη διαφορετικότητα τους απ’ την κακία ή την προβληματική τους…μακάρι να μάθουν κάποτε…και μακάρι να αλλάξουν…και να γίνουν ακέραιοι κι αυτοί….και μετά να κρίνουν και να μάθουν να ξεχωρίζουν τους εναπομείναντες «κακούς» …και να τους διαλύσουν με τη σειρά τους…
    Θα έρθει η ώρα, δε μπορεί…και όσο αυτοί που καταλαβαίνουν και ξέρουν να κρίνουν επιλέγουν να μη βοηθάνε αλλά να απαξιούν και να δαγκώνουν 10 φορές βαθύτερα, θα έρθει συντομότερα η στιγμή που θα απαλλαγούμε από αυτούς…
    Μακάρι όλοι μας να είμαστε καλύτερα τότε…

    • Κακοί μοναχικοί λύκοι;
      Δεν υπάρχουν καλοί ή κακοί, εδώ ή εκεί…
      Μοναχικοί υπάρχουν που ξέχασαν πώς είναι να ζητούν την αγάπη, τη ζεστασιά και τη συντροφιά…
      Να βοηθήσουν αυτοί που καταλαβαίνουν;
      Πώς;
      Και γιατί;
      Γιατί να «βοηθήσεις» (τίνι τρόπω) το λύκο που δαγκώνει σε κάθε προσπάθειά σου;
      Τόσος λίγος ο χρόνος…
      Τόσος μεγάλος ο πόνος…
      Εκ των έσω μας εκπορεύεται ο πόνος συνήθως…
      Κανείς δεν μπορεί να επουλώσει τις πληγές που από επιλογή ξύνουμε μόνοι μας ξανά και ξανά και ξανά…
      Στο τέλος, γίνεται συνήθεια…
      Παρακολουθώ-τον-εαυτό-μου-να-ματώνει-και-μου-αρέσει-τόσο-που-πονάω-αφήστε-με-μόνο-μου-σας-λέω…

  2. …είναι εκπληκτικό πως ζωντανεύουν οι ερημιές κάποιες παγωμένες νύχτες του χειμώνα από τα ουρλιαχτα των λύκων… Στα Άγραφα, στην Πίνδο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: