Πωλείται – Ενοικιάζεται

Απόγευμα νομίζω ήτανε μια μέρα του Μαϊου

που αποφάσισα κι εγώ να πάω στη Σταδίου

Επήγα στα Πετράλωνα και πάρκαρα στην άκρη

το τρένο καθώς περίμενα σκεφτόμουνα λιγάκι

Τι έχουν να δουν τα μάτια μου, σε ώρα ησυχίας

Χωρίς κόσμο και πανικό, χωρίς φωνές πορείας

Εβγήκα στην Ομόνοια, δεν πήρα το μετρό

Μια σκέψη είχα χθόνια, δεν έχασα λεπτό

Πήρα μολύβι και χαρτί στο ένα μου το χέρι

Στο άλλο φωτογραφική μηχανή… Είμαι πολύ ξεφτέρι!

Ανέβαινα σιγά σιγά μετρώντας τις βιτρίνες

που άδειες εκεί εχάσκανε σαν ξεχασμένες χήρες

Τα ενοικιάζεται πολλά μες την οδό Σταδίου

Και αν δε, πας στα στενά γίνεται του αιδοίου

το μέγα παρανάλωμα, ένας χαμός κυρίου!

Πολλά τα μαγαζιά κλειστά,  πολλά τα σφαλισμένα

Λαλεί πουλί πέφτει σπυρί, δε δίνει σε κανένα

Γιατί κανείς δεν είναι εκεί το μαγαζί έχει κλείσει

Δεν κάνει κλικ η ταμειακή, βρε λες να φαληρίσει ;

Πωλείται εδώ και παρακεί, ακόμα και πιο πέρα

Κιτρίνισε το μάτι μου… Αχ! Λίγο αέραααααα

Διατίθεται βλεπεις εδώ – Πληροφορίες μέσα

Τηλέφωνα ένα σωρό – Αχ! Κρίση είσαι μπαμπέσα

Τόση προσπάθεια κάνανε, την μπάζωσαν την πόλη

τα κεραμίδια ορίζανε την ύπαρξή τους όλη

Σπίτια εχτίσανε πολλά τα κόψανε τα δέντρα

και τα εισοδήματα τα καλά φτιάξανε όλοι μαγαζά

Εύκολη λύση είπανε,  νοικιάζω και εισπράττω

αράζω την αρίδα μου και άγχος πια δεν θα΄χω

Μα ήρθε το καλοκαίρι του οχτώ και έσκασε η φούσκα

κλείνουν τα λινζερί και τα μπιζού διώξαμε την Αννούσκα

και κάθε μέρα πιο πολύ στενεύει το κορδόνι

σαν κάποιος να το κρατεί ψηλά και όλο το τεντώνει

Αχ! Και να τον έβρισκα μπροστά μου μια μέρα…

Στα μάτια θα τον κοίταζα…

(δε συνεχίζω γιατί η ρίμα που φτιάχτηκε στο μυαλό μου είναι λίγο… φανταχτερή)

.

Advertisements

5 thoughts on “Πωλείται – Ενοικιάζεται

  1. Τσου Κορφούς δεν εχει τουρισμο….
    Στι Κιούμουλτζινα τα σπιτια ανοίκιαστα…
    Το μπαμπάκι δεν εξάγετε…
    Η Μεγαλι Πόλη εάλω!

    Δυο λυσεις μείνανε…

    Αυτή

    Και αυτή

    Διαλεχτε! Ελα κυρια μου να παρεις! Φορεματα με δοσεις! Κατσαρολες και τυγανια! Ο ΠΑΛΙΑΤΖΗΣ!!! (Ασχετο… μάλλων…)

  2. μαλιστα…μελι και λεμονι για το γκουχ-γκουχ,δεσποσυνη μου…
    ωραια τις αραδιασες της κλαβας σου τις σκεψεις,
    και που κουραγιο σημερα να φυγεις και να τρεξεις
    και που να βρεις την προκοπη,αμα και συ δεν κλεψεις…
    σφιξιμο στο στομαχι μας,σφιξιμο και στον κωλο,
    ξερασμα για τους αθλιους οου κυβερνουν με δολο,
    αχ και να τον αλλαζαμε εμεις τον κοσμο ολο…
    κοντευει πια ξημερωμα,και μεις ολο πρεμουρα
    το στιβουμε το πνευμα μας,μην γεν’και αυτο σαβουρα,και φτυνουμε τα μουτρα μας,και σπαμε τους καθρεφτες,
    και κλαιμε την καταντια μας,τους ψευτες και τους κλεφτες…
    το κλεινω το αθυροστομο,μην κοκκινησει ο τοιχος,
    και της καρδιας μου η φωνη,ας ειν’ο μονος ηχος…
    με τσιγκλισες,κυρια μου,με πετυχες και μεσα,
    αλλ’οπως βλεπεις ματια μου,εχω και καποια μπεσα…
    καλημερα,γαμω την ινσομνια ΜΟΥ ΜΕΣΑ….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: