Ιλαρότης ώρα μηδέν…

Όταν ήμουν μικρή είχα ένα φόβο που μεγαλώνοντας μετεξελίχθηκε σε μονομανία. Πριν κοιμηθώ, με αναμένα τα φώτα του δωματίου μου, άνοιγα την ντουλάπα και ήλεγχα μήπως κάποιος ήταν κρεμασμένος ανάμεσα στα ρούχα, ή τακτοποιημένος μέσα στα συρτάρια. Μετά, έκλεινα σχολαστικά τις πόρτες της ντουλάπας και ακροπατώντας για να μη με ακούσουν, έσκυβα κάτω από το κρεβάτι για να ολοκληρώσω τον έλεγχο. Τυλιγόμουν με τα σκεπάσματα σφιχτά σφιχτά κάνοντάς τα φάκελο γύρω από το σώμα μου και έλεγα το τραγουδάκι που μου σημάδεψε τη ζωή:

«Ποιος φοβάται τον cabinet man,

ωχ εγώ ωχ αμάν,

ποιον θα φάει o κακός man

όταν έρθει σε αυτά τα μέρη,

όχι εμένα όχι εμένα,

εγώ έχω λοστό στο χέρι…»

Μεγαλώνοντας, σταμάτησα να ψάχνω τον κακό άνθρωπο κάτω από το κρεβάτι μου, φρόντισα πια να έχω κρεβάτι που δεν χωράει από κάτω (ή πάνω) ούτε φίδι κολοβό, αλλά συνέχισα να κλείνω ερμητικά τις πόρτες της ντουλάπας και να ελέγχω πού και πού τα συρτάρια μπας και κάνα ζευγάρι μάτια έχει ξεμείνει και με παρακολουθεί.

Εδώ & κάποιες μέρες αυτός ο κακός άνθρωπος ξαναμπήκε στη ζωή μου, κρεμάστηκε από τα μανταλάκια και με κοιτάει χαμογελώντας. Πάει μπρος πίσω με φόρα και χαίρεται με τον θυελλώδη άνεμο που σήκωσε. Ο μπαμπούλας των παιδικών μου χρόνων εμφανίστηκε ξανά στην ωριμότητά μου όχι για να με τρομάξει αλλά για να μου θυμίσει τη διαφορά του σημαίνοντος έναντι του σημαινόμενου.

Εμφανίστηκε για να γελοιοποιήσει και να χασκογελάσει στα μούτρα μας τη γελοιότητα που πλέον έχει αναχθεί σε πνευματικότητα, για να μου πει ότι το κλάμα & η μεμψιμοιρία δεν είναι επαναστατικότητα. Η κατάθλιψη και η εμπορία αυτής δεν είναι το μέσο διαφυγής από τη ζοφερή πραγματικότητα.

Σε μια εποχή που όλοι κυνηγάνε τις μπεκάτσες ουρλιάζοντας «θα τον πιάσω τον γύπα» αποφασίζω να γίνω αρκετά ιλαρή ώστε να πετύχω στο στίβο της ισοπεδωτικής κενότητας που καλούμαι να αγωνιστώ.

Φορώ την αποκριάτικη μωβ περούκα μου, βάζω ένα χαμόγελο οδοντόκρεμας στη στυφή μου μούρη και ελπίζω το προϊόν μου να γίνει ελκυστικό ώστε να πουληθώ σε καλή τιμή. Έχω βέβαια μεγάλο ανταγωνισμό ανάμεσα στους τόσους κλόουν που κυκλοφορούν παίζοντας κορίνες τα συναισθήματα και τον τρόμο μας, κοκκινίζουν τα μάγουλά μου με τις λάγνες υποσχέσεις που μου τάζουν δεξιά αριστερά για την πολυπόθητη κάθαρση του σκατού που έχει κατακλύσει τον τόπο αλλά λέω να το ρίξω το ζάρι κι όπου κάτσει.

Εγώ, εσύ, αυτός, αυτή, εμείς έχουμε ακόμα την πιθανότητα να ρίξουμε το ζάρι και να μην είναι μπαλαμούτι. Υπάρχουν κάποιοι άλλοι που τους τη στέρησαν και αυτή…

(συνεχίζεται https://amelielaw.wordpress.com/2010/06/03/dortia/)

Advertisements

7 thoughts on “Ιλαρότης ώρα μηδέν…

  1. ΣΧΕΔΙΟ Α! ΚΑΛΙΚΡΑΤΗΣ (ΟΚ ΤΕΛΕΙΩΣΕ)
    ΣΧΕΔΙΟ Β! ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ=ΕΛΛΗΝΕΣ (ΟΚ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΕΛΟΣ ΙΟΥΝΙΟΥ)
    ΣΧΕΔΙΟ Γ! ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΔΕΗ, ΟΣΕ, ΤΤ (ΟΚ ΜΟΛΙΣ ΑΡΧΙΣΕ … http://www.antinews.gr/?p=48308 http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231047228 http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_02/06/2010_340542)
    ΣΧΕΔΙΟ Δ! ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΠΡΟΣΕΧΩΣ….

    ΜΕ ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ… ΑΠΛΩΣ ΕΙΜΑΣΕΤ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΗΔΗΞΟΥΜΕ…

    ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ…ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ…ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ…

  2. ιιιιιιιιιιιιιιιιιι,μολις ειδα τα ορθογραφικα μου λαθη…γαμω την ασχετοσυνη μου με το κωλοπληκτρολογιο…δεν τα διορθωνω ομως,ετσι,για αντιδραση….ξανασμουτς….΄ρ΄ρ΄ρ

  3. πες-πες,γραψε-γραψε,χωσε-χωσε,τι στο διαλο,θα ξυπνησουμε ακομα και αν εχουμε παρει ρεμερον με τοπινκ σιπραλεξ….και γω πιστευω τρομαρα μου,οτι ακομη εχουμε την δυνατοτητα να το ριξουμε το ρημαδοζαρι,και ας μη φερει και εξαρες…αρκει να το ριξουμε…
    μην με ρωτησεις ομως απο που ορμομενη το λεω αυτο,γιατι θα σε σκισω…και αφου ωγαλω δειλα το αδειο μου κεφαλι απ’την κουβερτα,θα παραδεχτω πως ειμαι ρομαντικη…θα μου προσεθετα και ηλιθεια και βλαμμενη και αδαης και μαλακω,αλλα επειδη θα φουρκιστεις και θα με χεσεις,δεν το κανω,ειδες??[¨))]
    οσο μπορουμε,με οτι μπορουμε,και οπως μπορουμε,φιλτατη Αμολι..[χιχιχι]και με κατανοηση και ανθρωπια,πανω απ’ολα…
    εγω παντως την χουφτα μου την εχω ειδη φτυσει…τα ζαρια ειναι μεσα…αναθεμα με….καλο σας βραδυ,και καλη συνεχεια στις ωραιες σου εμπνευσεις….σμουτς,σαλταρισμενη μου γκρουπιερισα….

  4. Μιλάς για τον σκελετό στο ντουλάπι ; Γβήκε έξω Αμειλί ; Κακός χαμός δηλαδή….

    • Nαι Ρίτσα, νομίζω ότι βγήκε έξω και κυκλοφορεί ανενόχλητος κάνοντας μπου όχι μόνο στις νύχτες μας αλλά και στις μέρες μας…

  5. ΕΙΣΑΙ ΜΙΑ ΟΑΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑΣ….ΣΠΑΣ ΤΗΝ ΡΟΥΤΙΝΑ { ΣΧΕΔΟΝ ΑΠ ΟΛΟΥΣ] ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΛΛΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΛΥ ΣΤΟ ΝΤΟΥΚΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΠΙΝΕΙ ΟΛΑ….ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΞΑΦΝΙΚΑ…..

    ΟΜΩΣ ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ…?????

    ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ……

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: