νύχτα

Δεν την αντέχω τούτη τη νύχτα
μ'έχει σκεπάσει με τη θλίψη της
βουβή με κοιτάει,
χαμογελώντας
μετράει τα δάκρυα μου
θυσίες στο σκοτάδι της
πάντα λειψά τα βρίσκει
ποτέ δεν της φτάνουν
Πρώτη μου φορά
περιμένω το ξημέρωμα
κοιτώντας το ρολόι
μετρώντας στους χτύπους του 
τα όνειρα που δεν μπόρεσα να δω 
καθώς με κυνηγούσαν οι εφιάλτες μου
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: