Νέο Βούτυρο Soft (μικρό διήγημα)

 

«Μαμά, μαμάααααααααααααααααα» έσκουξε η μικρή Ελένη από την κουζίνα. Η Αθανασία τρόμαξε και για λίγο ταλαντεύτηκε επικίνδυνα στη σκάλα που είχε ανέβει για να κρεμάσει τις καθαρές πλέον κουρτίνες. Κατέβηκε γρήγορα κι έτρεξε αλλά βλέποντας την κόρη της όρθια πάνω από το τραπέζι της κουζίνας, κοντοστάθηκε στην πόρτα «γιατί φωνάζεις βρε παιδάκι μου, πιάστηκε η καρδιά μου, έτσι που ούρλιαξες! Νόμιζα ότι έπαθες κάτι!» μπήκε μέσα και πλησίασε το παιδί της.

«Έπαθα μαμά μου! Έπαθα! Έσπασα το μαχαίρι! Δεν το ήθελα μαμά! Συγνώμη!» κατέβασε το κεφάλι η μικρή και κοίταξε τη γυναίκα πονηρά μέσα από τα μαλλιά της να δει αντιδράσεις.

«Έσπασες το μαχαίρι; Δεν κόπηκες όμως! Ευτυχώς!» έλεγξε τα χέρια του κοριτσιού «Μα καλά τι έκανες κι έσπασες το μαχαίρι βρε παιδί μου; Σκάλιζες κανένα ξύλο; Ζήλεψες τις δόξες του αδερφού σου;»

«Εγώ δε σκαλίζω ξύλα ούτε παίζω με τα μαχαίρια, το ξέχασες; Βούτυρο στο ψωμί ήθελα να βάλω. Πήρα το βούτυρο από το ψυγείο, πήρα και το ψωμάκι κι άρχισα να το απλώνω. Αλλά το βούτυρο είναι χαλασμένο! Είναι τόσο σκληρό! Πάει! Χάλασε» έδειξε στη μητέρα της τη φέτα με την οποία πάλευε και το σπασμένο μαχαίρι «Χάλασε!» ξαναείπε και ανασήκωσε τους ώμους «Θα μου φτιάξεις κάτι να φάω γιατί πεινάω πολύ;»

Η Αθανασία κοίταξε το βούτυρο που χρησιμοποίησε η κόρη της και γέλασε «βρε μωρό μου! Δεν χάλασε το βούτυρο! Πήρες το βούτυρο που χρησιμοποιώ για τα κέικ! Αυτό είναι σκληρό, δεν απλώνεται εύκολα, γι’αυτό σου έσπασε το μαχαίρι» άνοιξε την πόρτα του ψυγείου και έβγαλε το «Νέο Βούτυρο Soft, με βάση το ελαιόλαδο» και το άφησε στο τραπέζι «Αυτό να αλείψεις στο ψωμί σου, με το άλλο θα δυσκολευτείς, είναι σκληρό. Για να μαλακώσει πρέπει να το αφήσεις έξω από το ψυγείο» η μικρή την κοίταζε με δυσπιστία κι έριχνε ματιές πότε στο «Νέο Βούτυρο Soft» πότε στο άλλο βούτυρο που το είχε ξετυλίξει από την ασημιά συσκευασία του.

«Δεν καταλαβαίνω τίποτα» μουρμούρισε και κοίταξε τη μαμά της στα μάτια «Το βούτυρο είναι μαλακό! Μας το είχε πει και η δασκάλα μας τόσες φορές όταν κάναμε τις παρομοιώσεις! Μαλακό σα βούτυρο! Να! Τη θυμήθηκα! Είδες; Το βούτυρο είναι μαλακό πάντα και αλείφεται αμέσως στο ψωμί μου! Δεν σπάει το βούτυρο τα μαχαίρια! Είναι χαλασμένο αυτό το βούτυρο σου λέω!»

Η Αθανασία αναστέναξε και κάθησε σε μια καρέκλα, προσπαθώντας να βρει τρόπο να εξηγήσει στην κόρη της αυτό που για κείνη ήταν αυτονόητο μια που είχε ζήσει σε εποχή που το βούτυρο ήταν σκληρό όταν το έβγαζε από το ψυγείο και για να το απλώσει στο ψωμί έπρεπε να καταβάλει προσπάθεια ή να δείξει υπομονή μέχρι να φτάσει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος ώστε να μαλακώσει και να απλωθεί χωρίς κόπο.

«Ελένη μου» πήρε τη μικρή στην αγκαλιά της «μέχρι τώρα δεν είχε τύχει ν’ανακαλύψεις ότι υπάρχουν και άλλα είδη βούτυρου εκτός από το Νέο Βούτυρο Soft που πάντα βρίσκεις στο ψυγείο μας. Το συγκεκριμένο βούτυρο φτιάχνεται έτσι στο εργοστάσιο ώστε να μη χρειάζεται να προσπαθήσεις πολύ για να το απλώσεις στο ψωμάκι σου. Όμως, υπάρχουν και άλλα είδη! Και να που σήμερα το έμαθες και τρόμαξες και λιγάκι γιατί έσπασε το μαχαίρι στο χέρι σου. Υπάρχουν τόσα που θα μάθεις και θα δεις καθώς θα μεγαλώνεις καλή μου!» σταμάτησε να μιλάει φοβούμενη ότι έκανε διάλεξη στη μικρή και θα τη βαριόταν σύντομα.

Η μικρή έπιασε μια τούφα από τα μαλλιά της μητέρας της και τη μύρισε (το έκανε συχνά αυτό η Ελένη, συνήθως όταν τρόμαζε ή ένιωθε ανήσυχη) έκλεισε τα μάτια και της είπε «Εμένα δεν μου αρέσει να προσπαθώ για ν’αλείψω τη φετούλα μου! Εγώ θέλω όταν πεινάω να μπορώ να φάω γρήγορα μαμά! Θέλω να έχεις πάντα μπροστά μπροστά στο ψυγείο το Νέο Βούτυρο Soft για να μην ξαναμπερδευτώ ποτέ πια! Εντάξει;»

Μέσα στο μυαλό της Αθανασίας έγιναν μικρές μικρές εκρήξεις «να της πω για την κατάσταση που ζούμε, να της πω για την κρίση, να της εξηγήσω ότι το Νέο Βούτυρο Soft είναι πιο ακριβό και δεν έχουμε πλέον τόσα χρήματα για να το έχουμε πάντα στο ψυγείο, να της πω ότι πρέπει σιγά σιγά να συνηθίσει την ιδέα ότι ίσως χρειαστεί να προσπαθεί περισσότερο και να κουράζεται για όσα μέχρι τώρα ήταν εύκολα, να της πω… να της πω…»

Τίποτα δεν της είπε.

Χαμογέλασε πικρά, έπιασε μια τούφα από τα μακρυά μαλλιά της μικρής και τη μύρισε με τη σειρά της.

Τίποτα δεν της είπε.

 

.

Η εικόνα είναι από το  http://3.bp.blogspot.com/_Zi7Bnh6KqKM/TQEvG_6AD6I/AAAAAAAAABA/IKfevuAlGPI/s1600/butter.jpg

 

 

.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: