παρένθεση

Μια παρένθεση έγινα.

Κλείνω μέσα μου

ερωτηματικά, απορρίψεις

ματαιώσεις, επιθυμίες που δεν πραγματώθηκαν

τα δάκρυα που κατάπια.

Αλμυρά ήταν. Μου ‘καψαν τον ουρανίσκο

Όλα σε μια παρένθεση.

Εκεί τα έκλεισα. Όλα!

Και μπήκα κι εγώ

να παρατηρώ τον κόσμο

να γελάει, να κλαίει

να φωνάζει, να συνυπάρχει.

Κι εγώ εκεί, μες την παρένθεση

να χαμογελάω πικρά

υπομονετικά περιμένοντας

εκείνο το τρένο

που ποτέ δε θα’ρθει

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: