Η πλατεία, ο ελιτισμός, η κορτιζόνη και λοιπά ασύνδετα (ίσως)

Το καθυστερημένο μου καλοκαίρι μέσα. Μια αλλεργία έχω γίνει. Τα πρωινά δεν αναγνωρίζω πια τον βάτραχο που βλέπω στον καθρέφτη μου. Η κορτιζόνη θα φταίει. Βλέπεις, τον τελευταίο καιρό ανασαίνω δύσκολα. Κάτι η υγρασία, οι απανωτές βροχές και καταιγίδες, το γαμοκαλόκαιρο που μέχρι να έρθει μας έβγαλε την πίστη και την τύλιξε με αγκαθωτό σύρμα αντί για φιόγκο, κάτι το μεσοπρόθεσμο, οι πνευματικοί  ταγοί, οι εθνοπατέρες.

Μα τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτόν τον ελιτισμό σου αδερφέ μου που συνοδεύει κάθε σου κίνηση, υπογραμμίζει κάθε σου λέξη και αναδεύεται σε κάθε (διακριτικό είναι αλήθεια) ξεφύσημά σου.

Τι να προτάξω μπροστά στο ανασηκωμένο σου φρύδι; Τι να αντιτάξω στις προσεκτικά επιλεγμένες λέξεις, τις προτάσεις που απλώνονται και σέρνονται και κανένα σημείο στίξης δεν είναι ικανό να τις τερματίσει; Σιγά αδερφέ, σιγά! Βάλε τελεία, πάρε ανάσα, μήπως να σε κεράσω λίγη εισπνεόμενη κορτιζόνη; Μπας και ξελαργάρει το μυαλό…

Παρακολουθείς τα τεκταινόμενα στις πλατείες από μακριά. Ε όχι αγάπη μου! Δε θα συχνωτιστείς εσύ με τις λαϊκάντζες. Δε θα βρωμίσει το ακριβό σου πετροπλυμένο και τόσο προσεκτικά σκισμένο τζιν από τις τσίκνες των καντινιέρηδων. Δε θα γεμίσει το ακριβό σου άι-φον με σκουπιδοφωτογραφίες τρομαγμένων μικροαστών που εξοργισμένοι, φωνάζουν, ωρύονται, μουντζώνουν, εκδηλώνουν την –καθυστερημένη- αντίθεσή τους. Δε θα επιτρέψεις στα σάπια χνώτα του περιπτερά σου να σου χαϊδέψουν το μάγουλό. Ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται όταν συνωστίζεσαι. Δε θα ανεχτείς να ακούσεις ουτοπικές τοποθετήσεις στις συνελεύσεις, ούτε θα δεχτείς τύμπανα ξεκούρδιστα και ανθρώπους που κινούνται χωρίς χορογραφία. Τόσα χρόνια μαθαίνεις τα σωστά βήματα, δε θα τα αφήσεις να πάνε χαμένα στην χλαπαταγή.

Η άποψή σου συμπαγής, αδιαπέραστη. Χρόνια σχηματισμένη, δεν πρόκειται να αλλάξει ό,τι και αν σου πω. Μοιάζει με ακίνητο νοτιά που όταν τον ανασαίνεις κόντρα, γεμίζει τα πνευμόνια σου και τα κάνει να θέλουν να σκάσουν για να μην αναγκαστούν να πάρουν την επόμενη ανάσα.

Δε θέλω να σου πω τίποτα, δε θέλω να σε πείσω, δε θέλω να σε καλέσω στις πλατείες. Δε θέλω να σου ζητήσω να έρθεις έξω για ν’ αποθαυμάσεις την ελληνική κοινωνία σε όλο το φρικτό της μεγαλείο. Δε θέλω να επιχειρηματολογήσω, δε θέλω να αντιπαρατεθώ, δε θέλω να σου εξηγήσω γιατί «η πλατεία μας» είναι ό,τι πιο παρήγορο έχω βιώσει τα τελευταία χρόνια.

Όχι, όχι μην ανησυχείς. Δε θα χρειαστεί καν να τελειώσεις το κείμενο, να σχολιάσεις, να τοποθετηθείς.

Μια δόση κορτιζόνης ήθελα να αποφύγω.

Advertisements

7 thoughts on “Η πλατεία, ο ελιτισμός, η κορτιζόνη και λοιπά ασύνδετα (ίσως)

  1. Παράθεμα: Η πλατεία, ο ελιτισμός, η κορτιζόνη και λοιπά ασύνδετα (ίσως) | tsantiri

  2. Αμελί μου το οτι ο κοσμος,εστω και λιγος βγηκε,κατι ειναι.Και το βλεπουν ολοι,ειτε θελουν να το υποβιβασουν,να το απαξιωσουν,να το χαλασουν.Σιγουρα στις πλατειες,συμπεριλαμβανομενης και της δικης μας,δεν μαζευτηκε μια συμπαγης ομαδα,Μαζευτηκε πληθος απο ατομα που ειχαν φτασει ως εκει και η θα εκαναν φονο (εικονικο), Η ΘΑ ΤΡΕΛΛΑΙΝΟΝΤΑΝ,εφ οσον ηξεραν τι συνεβη.Πολλοι ισως δεν ξερουν ολη τη εκταση του φαινομενου » χρεους» ,η ξερουν λιγα, ή παρα πολλά.Ομως στο ιντερνετ οργιαζει η αληθεια και η αληθεια κυκλοφορει.Αν ο καθενας πεισει πεντε -δεκα ,ακομα κι αν δεν ειναι στην πλατεια για χ λογους,παλι κατι γινεται.Τουλαχιστον να ΜΗ ΒΛΕΠΕΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ!!!
    Απλά ,θελει να ειμαστε παροντες στα γεγονοτα,,ειτε απο μακρια ,ειτε απο κοντα και να γωνριζουμε επακριβως που θα παει το κουκι μας,

    • Ναι είναι σημαντικό. Και καλό θα είναι να το τονίζουμε σε κάθε ευκαιρία.
      Ο κόσμος βγήκε και διψάει για συζήτηση, ενημέρωση, ανταλλαγή απόψεων.
      Ο κόσμος βγήκε και ζητάει δικαιοσύνη.
      Δικαιοσύνη.
      Πώς μπορείς να έχεις δημοκρατία χωρίς δικαιοσύνη;

  3. Μα τι περιμένετε,να εγκαταλείψουν κάποιοι το ιδεατό τους φωτοστέφανο και τον διάλογο-ηχώ της συνήθειας τόσων ετών,για την… πλέμπα με τα λέηζερ. Άλλωστε είναι απασχολημένοι στις τελευταίες διευκρινήσεις πρίν την τελική τους έφοδο.

    • Δεν περιμένω τίποτα πια… Μια δόση κορτιζόνης προσπαθώ να αποφύγω. Την αλλεργία μου στα φαινόμενα προσπαθώ να νικήσω.

  4. δεν περιμενα τιποτα λιγοτερο απο σενα…συνεχισε να λες αυτα που σκεφτομαστε πολλοι,αλλα που ρημαδα εφραδεια και ταλεντο να τα πουμε…και επειδη εγω ειμαι πιο γουρλομενος βατραχος απο σενα,[και που γαμωφραγκα για τα σωστα αντισταμινικα..]τρεχω να κοπιαρω και να ποσταρω το σημερινο σου διαμαντακι!το απογευμα θα σου χαιδεψω τα μαλλια απο ψηλα και δεξια..σμουτς!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: