οι πενταροδεκάρες μου

Έσπασα τον κουμπαρά μου 
και με τις πενταροδεκάρες μου
(μία μία τις μέτρησα, μία μία… μύρισαν τα χέρια μου σίδερο και το στόμα μου σκουριά. Ας είναι), έτρεξα να αγοράσω
με κείνα τα λιανά
ένα πλουμιστό φόρεμα
για να σκεπάσω
το παλιό μου σώμα,
και τα πρώτα σημάδια του
ελπίζοντας ότι το θρόισμά του
θα καλύψει ανομολόγητους λυγμούς
και θα κάνει τις ανάγκες, στολίδια.

Στάθηκα μπρος στο αναπόφευκτο
ανεπιτήδευτα θαρρώντας
και μάτωσα το στόμα μου
δαγκώνοντάς το
για να γίνει ξανά κεράσι.

Ανασήκωσα τους ώμους
έκλεισα τ’ αυτιά
έβαλα τα γυαλιά ηλίου
που μου χάρισαν με το φόρεμα,
προσφορά του καταστήματος,
με κάθε αγορά και μια ασπίδα δώρο
και μπήκα μέσα στον καθρέφτη.

Advertisements

4 thoughts on “οι πενταροδεκάρες μου

  1. Ωστε έτσι έ; Αυτό ενοούσες όταν μου έλεγες:»Μή νοιάζεσαι αγόρι μου-έχω λεφτά για τούς δυό μας»;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: